من احساسیم درک من مشکله

خیلی وقت بود آقایی توی وبلاگ چیزی نمی نوشت...

الان رفتم دیدم برام پیغام گذاشته ... ابراز محبت کرده بهم

یه کتابی بهم داده آقایی همین کتاب چمدان اجتماعی ... توش نوشته بود خانوم هاگاهی احساساتشون به اوج میرسه و گاهی احساساتشون به پایین ترین حد خودش میرسه اما آقایون احساساتشون متغیر نیست ...

این رو تا قبل از اینکه این کتاب رو بخونم نمیدونستم ...

گاهی از اینکه حسم به آقایی کمتر میشد عذاب وجدان میگرفتم اما از وقتی این نوشته رو خوندم فهمیدم خانوما کلا همین طوری هستن ...

من آقایی رو خیلی دوست دارم گاهی که فکر میکردم حسم به آقایی کم شده بیشتر بهش نزدیک میشدم تا بیشتر بهش محبت کنم و در مقابل بیشتر ازش محبت بگیرم تا حالم خوب شه و حسم قوی بشه ...

همیشه وقتی میخوام کاری کنم یا محبتی در حق آقایی کنم یاد این حرف آقایی می افت

آقایی میگه :

من رفتاری متقابل دارم ... اگه کسی بهم کم محبتی کنه یا بد رفتاری کنه یا خوش رفتاری ...منم در مقابل همان طور خواهم بود که اون با من رفتار میکنه ..

با خودم میگفتم چقدر آقایی خود خواهه ...

توی دوران دبیرستانم تمام روز ها تمام مدت تنها بودم از تصمیماتم به دیگران چیزی نمیگفتم چون بهشون مربوط نمیشد ؛ اینطور بگم که اون کارها به خودم ربط داشتند و ضررو سودی به کسی نمیرساند ...

گاهی ساعت ها تلویزیون نگاه میکردم گاهی با خودم بودم و کتابام ... مرطبشون میکردم برای خودم برنامه ریزی میکدم تا کارهام رو انجام بدم

بعد از دانشگاه دیگه اینطور نبودم برنامه ریزی میکردم اما باید همه جوانب رو بررسی میکردم باید میدیدم که کاری که انجام میدم به هم اتاقی هام و خانواده م ضرر نزده و از این کارم آسیب نبینن ...

سال آخر دانشگاه کمی این مسئله مهتر جلوه کرد کسی وارد زندگیم شد که با تمام وجود کاراش رو تحسین میکردم از رفتار هاش خوشم می اومد و بهش علاقه پیدا کردم ... گاهی میگفتم نباید بهش علاقه مند بشم اگه دوستش بدارم و اوو یه روزی تنهام بذاره چییی؟!!!

اما یه روز دلم رو با خودم صاف کردم کلی فکر کردم روز ها فکر میکردم و به رفتار خانواده م در موردش توجه میکردم ؛ رفتار هاش خاص نبود اما من تا حالا این رفتار ها رو به طور منسجم و منظم در کسی ندیده بودم ...

با خودم گفتم میخوایش یا نهههه؟؟؟؟؟

با خودم گفتم اون تو رو میخواد تو چیییی؟ اگه نمیخوایش بازیش ندیییااااا

یه روز با خودم مصمم شدم و از ته دلم با خودم رو راست شدم و با دلم اتمام حجت کردم که میخوامش پس دلکم نامهربونی نداریم قهر نداریم بد اخلاقی نداریم کنایه نداریم پنهان کاری نداریم .

من خیلی ساده تر به قضیه ازدواج فکر میکردم اما وقتی دیدم این همه مسئله هست برای صحبت کردن اولش هیچ نترسیدم اما کم کم با خودم گفتم من ساده میگیرم یا آقایی سخت میگیره ...

من توی خاواده م خیلی راحت بودم راحت از این نظر که هیچوقت احساساتمجریحه دار نمیشد به بابا و مامانم کمک میدادیم اینطور نبوده که بگم از لحاط مالی همیشه تامین بودم اما از لحاظ عاطفی همیشه تامین بودم ....بابا و مامان به من که خیلی توجه میکنن ... قدیما فکر میکردم برای اینگه به ازدواج فکر کنم و براش تصمیم بگیرم اماده م اما حالا نهه ... اعتماد ب نفسم به شدت کم شده ...

اویلن بار که واقعا احساساتم جریحه دار شد شب جشن بود و دومین بار چند وقت پیش از مصاحبه ارشد بود ...

من توی این دو موضوع واقعا ضربه خوردم ...

به شدت اعتماد به نفسم کم شد ... گاهی حرف ها یادم میموننن و یاد آوریشون عذابم میدن ...

میخوام بیشتر مطالعه کنم تا بفهمم باید چطور برخورد کنم نمیدونم تا چقدر موفق خواهم بود اما میخوام به خودم و آقایی کمک کنم میخوام آروم باشم بدون دغدغه بدون هیچ بحثی...

من همیشه تو لاک خودم بودم و هیچ کسی نبود که اذیتم کنه گرچه اذیت های علی رو هیچ وقت فراموش نمیکنم . اون آدمی بود دوستم داشت اما بخاطر خودش . فکر میکرد من ناجی آرزوهای از دست رفته و بدست نیاوردشم ؛ هیچوقت بهش اعتماد نداشتم .

تو لاک خودممم نمیدونم چرا ... عادتم بوده ؛ شده رمز و راز ...

من دوست دارم آقایی

دوستش دارم اما گاهی نیاز به محبت بیشتری دارم برای اینگه از لاک خودم در بیام . گاهی تنهایی آرومم میکنه چون تنهایی هیجوقت اذیتم نمیکنه ...

خیلییی احساسیم .

من احساسیم درک من مشکله

من احساسیم درک من مشکله

عجینم با هر چی به جز حوصله

یه وقتایی که پرتو ناراحتم

نباید برنجی که کم صحبتم

همیشه باهام سرد بودن همه

یه کم خوبی هم دارم اما کمه

پر از عشق و احساس بی منتم

باهام خوب باشی باهات راحتم

اگه پا به پام راه بیای بی دریغ

صبوری کنی یا پریشون نشی

بتونی بمونی قسم میخورم

که از اعتمادت پشیمون نشی

من احساسیم درک من مشکله

عجینم با هر چی به جز حوصله